Drugim podstawowym aliantem próchnicy są cukry, zwłaszcza te, które fabrykanci żywności wykorzystują jako substancję osładzającą. Mówię tu przede wszystkim o sacharozie, fruktozie i glukozie. Jeśli nie umyjemy ściśle zębów po zjedzeniu słodyczy, węglowodany zaczną fermentować, przynosząc zakwaszenie naszej jamy ustnej. Są to klasyczne warunki do postępu próchnicy, jaka potrafi postępować bardzo szybko. Kwasy, jakie uwalniane są na skutek fermentacji cukrów atakują nasze szkliwo, które z czasem zaprzestaje być na nie odporne. Przeciwdziałanie próchnicy stopniowo podlega demineralizacji, staje się słabowite i miękkie. Następnym etapem próchnicy jest wypadnięcie dziury w tkance zęba. Jeżeli w porę nie zareagujemy, brak będzie pogłębiał się coraz bardziej, aż w wreszcie dotrze do zębiny, co narazi nas na dotkliwy ból. Nasila się on jeszcze więcej, gdy próchnica zaatakuje miazgę, a wtedy nie ma już odwrotu i czeka nas kosztowne i przykre leczenie kanałowe.